krystyna kunigiel-jabłońska

Wieczorna pustka

wrzesień 1996

Tyle we mnie ciepła
i tyle miłości zostało,
uczucia wciąż żywe
słowa nieprzebrzmiałe.

Jak łódka samotna
na fali rzucana,
ze sztormem walczę
- już sama.

Poprzedni | Następny

Chronologicznie:

1995

1996

1997

1998

1999

2001

2003

2005


Menu mamy: