Unisono

luty 1999

Uleciały gdzieś marzenia
piękne chwile zapomnienia
zew młodości, żar miłości
- skrył się w dali.

Choć minęło uniesienie
w mowe wiersza zasłuchanie,
wciąż w zaklętych kroplach deszczu
- słychać granie.

Czas pobielił szronem głowę
wiek przemija - serce młode
dotyk rąk i ciepło ciała
- pamięć zna.

I wspomina prawie wszystko,
choć daleki - jesteś blisko,
nad moczarem się unosi
- szara mgła.

Co przebrzmiało już nie wróci,
wiatr na skrzydłach nocy nuci
dumkę - o tym, co minęło
a tkwi w nas.

Gregoriański śpiew dostraja
unisona zgodne brzmienie,
w piękno życia zapatrzenie
- ciągle trwa.